توصیه هایی مربوط به درس واستاد:

*مطالعه را از همان روزهای ابتدایی ترم اغاز کنید.

منتظر تعطیلی چند روزه نباشید تا سر فرصت شروع به خواندن نمایید.شاید تا اخر ترم این وضعیت پیش نیاید. دوستان اگر کاری را 21 روز انجام دهید ان کار تبدیل به یک عادت خواهد شد پس عادت کنید که درس هر روز را همان روز بخوانید.

*واقعا در کلاس حضور داشته باشید.

یعنی تنها حضور فیزیکی کافی نیست.اینگونه نباشد که ذهن شما پیش بچه های بوفه و جسمتان در کلاس درس باشد.

**حدالامکان سعی کنید جزوه را بصورت گام به گام بنویسید.

این توصیه را حتما جدی بگیرید.چون گاهی بعضی از اساتید همه چیز را در جزوه بیان نمی کنند و این شما هستید که باید هوشیار باشید.به فکر زمانی باشید که جزوه را مطالعه خواهید کرد.دیگر انجا استاد حضور ندارد که بگویید:"استاد این قسمت چگونه حل شد" و یا "استاد این قسمت از کجا امد"

فایده دیگر روش گام به گام یادگیری بهتر است.چون در این حالت شما مراحل را گام به گام در ذهنتان ثبت خواهید کرد و یادگیری اسان تر خواهد بود.

*خودتان را درگیر کلاس کنید.

سوال بپرسید.به سوالات پاسخ دهید.اگر روش دیگری به ذهنتان رسید بیان کنید.اینطور هم بهتر یاد خواهید گرفت و هم اعتماد به نفستان به شدت تقویت خواهد شد.

*شوخی کنید اما به جا.

با هم بخندید.طوری نباشد که کلاس را به خاطر شوخی و صحبت بی خیال شوید.

*بدانید شما استاد نیستید.

زمانی که استاد در حال تدریس است به دقت گوش کنید و اگر همکلاسی شما از شما سوالی پرسید خودتان را درگیر نکنید.از او بخواهید که از استاد سوالش را بپرسد.در غیر اینصورت در پایان کلاس به سوالش پاسخ دهید. البته این را بدانید که اموختن به دیگران باعث تثبیت بیشتر اموخته های خودتان خواهد شد. به دیگران بیاموزید اما در زمان مناسب.

*منابع و مراجعی را که اساتید معرفی می کنند سعی کنید حتما تهیه نمایید.

بدانید هیچ جزوه ای به حد کمال کامل نیست پس ممکن است حین خواندن سوالاتی برای شما بوجود اید.((گاهی سوالات پایان ترم ازسوالات همان منابع و مراجع است)) .

*این جا دبیرستان نیست.

انتظار نداشته باشید که امحان پایان ترم شما عین جزوه شما باشد.مفهومی یاد بگیرید .حفظ نکنید.چون حفظ کردن صرف,تنها استرس شما را افزایش می دهد و کافی است شما نتوانید سر جلسه استرس خود را کنترل نمایید.

*به نمونه سوالات و تمرینات اساتید بیشتر دقت کنید.

گاهی بعضی از اساتید نمونه سوالات و تمریناتی را به دانشجویان می دهند اما اغلب دانشجویان می گویند: "ما همین جزوه را فول شیم کافی است" و تنبل تر ها : "همین جزوه را تمام کنیم شاهکار کرده ایم" .واین سوالات را نمی خوانند و مثالهای جزوه را به انها ترجیح می دهند .این یک اشتباه محض است. نمونه سوالات می تواند به شما کمک کند که متوجه شوید چه سوالاتی برای استاد دارای اولویت اند و با نحوه سوال دادن استاد اشنا خواهید شد.در ضمن گاهی نکاتی در این نمونه سوالات به چشم می خورند که در جزوه ممکن است نباشد.

*کوئیز ها و امتحان های داخلی را جدی بگیرید.

گاهی بعضی از اساتید امتحانهای داخلی (کوئیز) علاوه بر 20 نمره می گیرند.یعنی اگر صفر شوید تاثیری در نمره شما ندارد اما اگر 20 شوید در نمره شما تاثیر مثبت دارند. اغلب دانشجویان این امتحانات را به خاطر مزیتی که برایشان ذکر شد جدی نمی گیرند و حتی به خاطر همین امتحانات در کلاس حضور پیدا نمی کنند!!! اما اگر بخواهید در این امتحانات شرکت کنید و خود را اماده کنید,در هر سری بخش هایی از درس را مطالعه و مرور خواهید کرد و با کلاس پیش خواهید رفت.

**امتحان میان ترم را جدی بگیرید.

گاهی اوقات بعضی از اساتید با اینکه امتحان میان ترم را می گیرند اما به دانشجویان فرجه ای می دهند و ان فرجه این است که امتحان پایانی را از 20 نمره لحاظ می کنند.برای همین اغلب افراد می گویند: "بماند,همان وقت -امتحان پایانی- می خوانیم" .این کار باعث می شود تنها بهانه برای درس خواندن برای عده ای از دانشجویان -قبل از امتحان پایانی- از بین برود و خواندن ان درس تنها به شب امتحان موکول شود.

دومین مزیت امتحان میان ترم این است که دست استاد را یرای نمره دادن به شما باز می گذارد.اگر شما امتحان میان ترم نداده اید و امتحان پایان ترم خود را خراب کرده اید,استاد به چه بهانه ای به شما نمره بدهد؟

***در خود حس اضطرار بوجود اورید.

مثلا امتحان میان ترم شما 3 هفته بعد است.به خود بگویید من دو هفته دیگر امتحان میان ترم دارم و باید تا انوقت کاملا اماده باشم.انقدر به خود تلقین کنید تا باورتان شود که واقعا دو هفته دیگر امتحان دارید.تمام تلاش خود را برای گرفتن بالاترین نمره بکار ببرید.با این روش شما 7 روز از زمان واقعی و برنامه ریزی جلو افتاده اید.در 7 روز باقیمانده تا امتحان می توانید رفع اشکال نمایید.نمونه سوال حل کنید و... .

مزیت این کار این است که استرس شما برای امتحان فوق العاده کاهش می یابد. با ایجاد حس اضطرار (جلو انداختن خود از زمان) موفقیت در امتحانات را تضمین کنید.

*برای نمره 20 بجنگید نه برای نمره قبولی.

 اگر برای 20 تلاش کنید نمره قبولی حتما حاصل خواهد شد اما اگر برای نمره قبولی تلاش کنید نه تنها 20 بلکه نمره قبولی نیز حاصل نخواهد شد.

*درسهایی را که فکر می کنید بلد هستید و یا درسهای حفظ کردنی را بیش تر بخوانید.

 اشتباه رایج بین دانشجویان این است که چون فکر می کنند این درسها را که اغلب نمره اور و حفظ کردنی هستند بلد هستند نمی خوانند تا شب امتحان.به یکباره می بینند که حجم عظیمی از این مطالب باقی مانده و وقتی برای مطالعه ندارند.در این صورت براحتی نمره از دست می دهند.یا همین درس ساده را به زور پاس می کنند یا اصلا پاس نمی کنند!!!

*استاد خودش کمکم خواهد کرد.این طرز تفکر کاملا اشتباه است.اتفاقا استادان به کسانی که نمره های بالا گرفته اند بیشتر کمک می کنند (نمره می دهند) تا کسانیکه لبه مرزی هستند.

* "من شب امتحانی ام ,دو روزه (با تعطیلیه بین امتحانات حساب کردم) تمام درس را می خوانم" .دوستان هر چقدر که ذهن قدرتمندی داشته باشید اما این روش انقدر استرس شما را افزایش می دهد که با ننوشتن اولین سوال سر جلسه ذهنتان بکلی اشفته شده و مجبور خواهید شد برگه را سفید بدهید. دوست خوبم حتی اگر قبول کنیم تو ذهن محشری داری,وقتی دو روزه اینقدر خوب نتیجه می گیری پس اگر چندین روز یا ماه اینکار را بکنی غوغایی به پا می کنی.چرا اینکار را نمی کنی؟

* "من n ترم مشروط شده ام پس مسلما اینبار نیز نتیجه نخواهم گرفت.مشروط خواهم شد و در نهایت اخراج می شوم.اشتباه نکنید دوستان ,بهترین زمان برای تحول یک انسان زمانی است که در اوج شکست ها قرار دارد و دیگر وضعیت کنونی برایش غیر قابل تحمل باشد.در این صورت تغییر برای او یک باید است. بسیاری از اشخاص را می شناسم که مشروط شدنشان باعث اوج گرفتنشان شد. انها با ایجاد حس اضطرار این چنینی "اگر اینبار مشروط شوم اخراج خواهم شد" به کلی تغییر کرده اند.

*اگر اعضای خانواده را از وضعیت تحصیلی خود اگاه کنم ابرویم می رود.دوستان اصلا اینطور نیست.اتفاقا این کار چندین مزیت دارد: اول اینکه شما را به تلاش بیشتر وادار می نماید تا در مقابل خانواده خود شرمنده نشوید. دوم اینکه خانواده در جریان تحصیل شما قرار می گیرد و بیشتر شما را درک خواهد کرد. و سوم اینکه خانواده به داشتن فرزند صادقی چون شما افتخار خواهد کرد.

و اما حرف اخر:

ثانیه ها در حال گذر هستند و تو نمی توانی زمان را نگه داری.عمر تو می گذرد پس همین حالا تلاشت را بکن که در انتهای جاده زندگی ات با حسرت به عقب نگاه نکنی و پایان بخش زندگی ات یک افسوس و اه باشد.

موفقیت در موفقیت تحصیلی خلاصه نمی شود اما یکی از مطمئن ترین راه های موفقیت,موفقیت تحصیلی است.

برای بدست اوردن این موفقیت (موفقیت تحصیلی) باید بهای ان را بپردازی.باید تلاش کنی.بی خوابی بکشی. مشقت ها و زحمتهای بسیار باید بکشی تا بتوانی بهایش را بپردازی و به دستش اوری.

                  نا برده رنج گنج میسر نمی شود              مزد ان گرفت که جان برادر کار کرد.

                                                 قدرتمند باشید

با تشکر از مدیر مسئول نشریه علمی

با شروع ترم جدید و پیشنهاد یکی از دوستانم تصمیم به ارائه این مطلب گرفتم. در این قسمت سعی کردم بیشتر تجربیات خودم را بیان کنم.چون در ترم های اول دانشگاه اغلب دانشجویان گرامی دچار افت تحصیلی می شوند و این نه به خاطر عدم توانایی بلکه به خاطر کم تجربه گی و بی تجربه گی دوستان است.چون تا کنون در چنین وضعیتی قرار نگرفته بودند. امیدوارم این بخش برایتان موثر و مفید واقع شود.در ضمن اگر تجربه یا نظری داشتید می توانید در بخش نظر ها اعلام نمایید:

پر احمیت ترین مساله برای ما

اولین چیزی که به ذهنتون میرسه چیه ؟

 مهمترین نیاز !

 دانشجو ، درس ، برنامه ریزی ، امتحان و اما ...؟

زمان از جمله نعمتهای گرانبهایی است که نیازمند برنامه ریزی دقیق می‌باشد. این امر ملاحظاتی را می‌طلبد و افرادی که قصد دارند وقت خود را برای انجام امور متنوع زندگی سازماندهی کنند، باید به چند نکته اساسی توجه نمایند:

1. توجه به مفهوم فراطلایی زمان 
2. از بین بردن عوامل مخرب زمان 
3. تقسیم بندی و تفکیک زمان 
4. هدف گذاری امور زندگی 
5. سازماندهی فعالیتها و برنامه‌های زندگی 
6. عزم و اراده برای اجرای برنامه‌ها 

نکته حائز اهمیت اینکه ، هر یک از موارد فوق ، مکمل مورد قبلی بوده و توجه به یک مرحله و غافل ماندن از مراحل بعدی ، نمی‌تواند فرد را به موفقیت در عرصه‌های زندگی برساند. بنابراین ضروری است که تمامی مراحل گفته شده به صورت سلسله مراتب به اجرا درآید تا نتیجه نهایی و مطلوب حاصل گردد. برای هر فردی در همه عرصه‌های زندگی وقت ارزشی فراطلایی دارد. ارزش گذاردن بر ثانیه‌های زندگی ، زیربنایی‌ترین قدم در راه کنترل و مدیریت زمان به شمار می‌آید و این به معنای حساسیت داشتن به زمان است. برای مشخص شدن این موضوع که ارزش وقت ، توسط شما درک می‌شود یا نه، به این سوال پاسخ دهید که آیا برای وقت و زمان خود واقعا ارزش قائل هستید یا نه؟ و دلایل آنرا برای خود مشخص کنید.

برای پاسخ دهی به این سوال ، لازم نیست ایده‌آل پروری کنید، بلکه واقعیتهای روزانه را که با آنها مواجهید، در نظر بگیرید و یادداشت کنید تا به یک خودشناسی اولیه نائل شوید. نکته اینکه قبل از وارد شدن به حیطه برنامه ریزی امور زندگی ، ابتدا باید خصوصیات وقت و زمان را بشناسید که در این راستا می‌توان گفت وقت یک پدیده شخصی است و تنها شما مصرف کننده آن به شمار می‌آئید، بنابراین هیچ کس نمی‌تواند به جای فرد دیگری از وقت او استفاده کند. از طرف دیگر ، وقت قرض دادنی و ذخیره کردنی نیست و افراد بطور یکسان از آن بهره‌مند هستند. بنابراین تنها راه برخورد با وقت ، استفاده درست از آن است. روی هم رفته می‌توان گفت که وقت غیر قابل تغییر است، لذا نه طولانی می‌شود و نه کوتاه.

عوامل مخرب زمان

وقت با سه نوع از عوامل مخرب روبروست که در این میان ، عادتهای غلط فرد ، مهمترین عامل مخرب زمان به شمار می‌آید. تجربه نشان داده است که با کنترل چند نوع از عوامل مخرب ، می‌توان سایر آفتها را نیز محدود کرد. برای شناسایی عوامل تخریبی زمان ، بایستی به بررسی و مطالعه منشها و روشهای خود پرداخت و آفات موجود را شناسایی کرد.

• برای شناسایی آفتهای وقت ، بررسی عملکرد روزانه یکی از راههای مناسب به شمار می‌آید که در این راستا ، فرد می‌تواند با یادداشت عملکرد روزانه خود و تجزیه و تحلیل آن در طول روزها ، هفته‌ها و ماهها ، اشکالات موجود را دریابد. چنانکه گفته شد، شناسایی آفتهای تخریبی زمان ، یک گام اساسی در راه مبارزه به شمار می‌آید و نکته اینکه ، شناسایی این عوامل ، برخی راه حلهای مناسب را نیز روشن خواهد کرد.

• برای مبارزه با آفتهای مربوط به خلق و خوی افراد که زمان را تلف می‌کنند، بهترین راه ، برقراری یک انضباط شخصی مستمر است که موجب بروز تغییرات تدریجی در این راه می‌گردد. از آنجا که عادتهای نامناسب به صورت تدریجی شکل می‌گیرند و موجب تخریب زمان می‌گردند، لذا تغییر این عادات نیز در طول زمان میسر خواهد بود، بر این اساس ، بایستی سرلوحه کار در شناسایی و از بین بردن عوامل مخرب زمان باشد.

راهکارهای مدیریت زمان

نکته دیگر در راستای مدیریت زمان ، این است که فرد بایستی ارزش زمان را درک کند و اجزای زمان را به خوبی بشناسد. به دنبال شناسایی زمان به راهبردهای عملی‌تر دست بزند که در این میان ، موارد زیر حائز اهمیت می‌باشند:

• تقسیم بندی و تفکیک زمان 
• اولویت بندی امور زندگی 
• بهبود زمان و مدت بهره برداری از وقت 

در راستای تقسیم بندی و تفکیک زمان ، یک فرد بایستی اوقات مربوط به یک روز ، یک هفته و یک ماه را بطور واضح مشخص کند. مشخص شدن این اوقات موجب بوجود آمدن وقت اضافی برای فرد خواهد شد. در نخستین گام در تقسیم بندی زمان ، باید مشخص شود که فرد در یک هفته چند ساعت مطالعه ، خواب ، رفت و آمد ، نظافت شخصی ، صرف غذا و اوقات فراغت دارد و در همین راستا فرد بایستی برای انجام کارهای مورد نظر در یک روز ، یک هفته ، یک ماه ، سه ماه و شش ماه ، یک قاعده و معیار زمانی مشخصی داشته باشد. بنابراین هدف از تفکیک اوقات این است که بدانیم، بطور کلی اوقات شما چگونه صرف می‌شود و از چه قسمتهایی می‌توان کاست و برای آن ، برنامه‌های دیگری جایگزین کرد.

بطور مثال ، فرض کنید که قصد دارید در رقابتهای فشرده آزمون کارشناسی ارشد شرکت کنید، باید از هم اکنون ، زمان را تحت نظارت خود در آورید و بدانید که زمان یک سرمایه نامرئی است. باید بدانید که وقت روزانه ، هفتگی و ماهانه خود را چگونه می‌گذرانید و برای موفقیت در آزمون کارشناسی ارشد ، چگونه باید آنرا تقسیم بندی کنید. بسیاری از افراد برای موفقیت در آزمونهای مختلف ، هزینه‌های فراوانی را متحمل می‌شوند، ولی به یک اصل مهم یعنی مدیریت زمان آزمون توجه نمی‌کنند. از طرفی ، بعضی افراد برنامه ریزی هم می‌کنند، پس برنامه ریزی آنان منطبق با استانداردهای علمی نیست و چه بسا ، یکی از علل مهم شکستشان در آزمون ، همین امر می‌باشد.

سخن آخر

خود شما که در حال مطالعه این مفاهیم هستید، چقدر از زمان و سرمایه وجودی خود اطلاع دارید؟ برای اینکه به این امر واقف شوید، بدون درنگ به این سوالات پاسخ دهید، البته سعی نکنید که محاسبه کنید:

1. یک هفته چند ساعت است؟
2. در یک هفته چند ساعت خواب طبیعی دارید؟
3. در یک هفته چند ساعت رفت و آمد می‌کنید؟
4. در یک هفته چند ساعت صرف غذا خوردن می‌کنید؟
5. در یک هفته چند ساعت اوقات فراغت دارید؟
6. در یک هفته چند ساعت مطالعه می‌کنید؟
7. در یک هفته چند ساعت به نظافت شخصی اختصاص می‌دهید؟

                  سنجش آموزش کشور

نامه سرگشاده

اگر سرکی به تاریخ کشیده ونگاهی هر چند اجمالی بر صفحات تقویم مبارک پاره پوره ته کیف ها بکنیم در میابیم که ای داد بی داد

 چنان رسید مژده که امد بهار و سبزه دمید       از این همه کتاب نخونده صدای نعره رسید

و از انجایی که اواخر ماه مبارک دی خود فصلی زیبا و دل نشین است و هوای بهاری و نوای بلبلان روح ادمی را همچین قلقلک میدهند که تازه یه دوزاری تو مایه های چک برگشتی روی سر مبارک خراب میشه...

که چی ؟

از دانشجویان گرامی خواشمندیم برای دریاف کارت ورود به جلسه هر چه زود تر به اموزش مراجعه فرمایند

  چنین گفت دانشجوی پر ز شور   خدایا بیا پارتی مون شو به زور  

و در این سال نکو بود ان هنگام که همه با دلی شاد و لبانی پر خنده که استعاره از خون جگر خوردن است به سوی دروازه های علم و دانش و به قول مشتیان روزگار منزل امید خود رهسپار شده بودند جارچیان خبر اوردند که...

   الا ای مرد دانشمند و فاضل  هوا سرد برو بنشین تو منزل  

و این گونه بود که باز غمی چند بر دل نشستو همه شاد و مسرور سر کج کرده و در برف و کولاک انگار که چله تابستان شده با شوری وصف نا پذیر به منزل خویش رجعت کردند

واما ایام گذشت زمین ها خشک شد و خورشید تابین گرفت و اه از نهاد ملت دانشپرور بر خواست

      ندارد روز گارم را کسی چون    من دانشجوی غمگین و دل خون

 یکی از این وری ها رحمتی کن   چی شد پس این جواب زود باش بابام جون

و اینگونه بود که دست به دامن شدن ها و امداد های غیبی و اشارات ریز و درشت برای پی بردن به سوالی بی جواب در برگه ای سفید که چون سوهانی بر روح ادمی خط میاندازد اغاز شد

   خداوندا تو کن رحمت براین تن     اگر نمره نده افتاده ام من

   تو که استادیو پر دانش و فضل   نکن کاری که باشم بر تو هی وصل

و همینک نیاز مند یاری سبزتان هستیم

بنیاد امور دانشجویان ملتمس

تغییرات مربوط به برگزاری امتحانات معوقه 

کلیه امتحانات طبق ساعتهای قبلی خود و در روزهای جدید اعلام شده، طبق جدول فوق برگزار خواهند شد و سرویس رفت آمد نیز طبق زمانبندی قبلی جهت رفت و آمد دانشجویان عزیز برقرار خواهد بود

:تغییرات مربوط به برگزاری  امتحانات عملی معوقه